آلبوم Long Way Down (راهی طولانی به پایین) نخستین آلبوم استودیویی تام اودل (Tom Odell) است که در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۳ منتشر شد و او را بهعنوان یکی از چهرههای تازهنفس موسیقی ایندی پاپ معرفی کرد. این آلبوم با تهیهکنندگی Dan Grech-Marguerat ساخته شد و با تکآهنگهای موفقی مانند Another Love (عشقی دیگر)، Can’t Pretend (نمیتوانم تظاهر کنم)، Hold Me (مرا در آغوش بگیر) و Grow Old With Me (با من پیر شو) توجه جهانی را به خود جلب کرد. فضای کلی آلبوم ترکیبی از بالادهای پیانویی، فولک ملایم و ایندی پاپ احساسی است و همین باعث شد Long Way Down در جدول آلبومهای بریتانیا به رتبهٔ ۱ برسد و نقطهٔ شروعی قدرتمند برای مسیر حرفهای تام اودل باشد.
در بخش موسیقایی، آلبوم مجموعهای از ترانههای صادقانه و آسیبپذیر است که حول محور عشق، شکست، امید و جستوجوی آرامش میچرخند. ترکهایی مانند Sense (حس)، Supposed To Be (قرار بود که باشد) و Sirens (آژیرها) فضای درونیتر و تاریکتری دارند، در حالی که آهنگهایی مثل Hold Me (مرا در آغوش بگیر) انرژی بیشتری ارائه میدهند. صدای احساسی اودل و پیانوی پرقدرتش هستهٔ اصلی این آلبوم را تشکیل میدهد و باعث میشود هر ترک مانند یک اعتراف شخصی و یک لحظهٔ واقعی از زندگی او بهنظر برسد.
نسخهٔ دیلاکس آلبوم شامل ترکهای اضافهای مانند Heal (شفا) است که بعدها در سال ۲۰۲۵ دوباره محبوب شد و در شبکههای اجتماعی وایرال گردید. Long Way Down با وجود نقدهای متفاوت، بهخاطر ترانهنویسی قوی، اجرای احساسی و فضای سینماییاش جایگاه ویژهای در میان طرفداران موسیقی ایندی پاپ پیدا کرده است. این آلبوم نهتنها آغاز مسیر حرفهای تام اودل را تعریف میکند، بلکه یکی از صادقانهترین و احساسیترین آثار او باقی مانده است.