آلبوم Wounded Angel (فرشتهٔ زخمی) از الی دوهه (Elley Duh) یکی از شخصیترین و احساسیترین پروژههای اوست که در سال ۲۰۲۶ منتشر شد و مسیر هنریاش را از یک خوانندهٔ پاپالکترونیک به یک هنرمند آلترناتیو تثبیت کرد. این آلبوم با محوریت آسیبپذیری، رهایی، خوددرمانی و بازسازی هویت ساخته شده و دوهه در آن از تجربههای واقعیاش دربارهٔ فقدان، عشقهای سخت، فشار شهرت و مبارزه با درون میگوید. فضای صوتی آلبوم با سینثهای تاریک، بیسهای سنگین، ریتمهای مینیمال و وکالهای احساسی شکل گرفته و آهنگ هایی مانند Middle of the Night (وسط شب)، Love Me Harder (سختتر دوستم داشته باش)، Wounded Angel (فرشتهٔ زخمی) و Heavenly (آسمانی) ستونهای احساسی پروژه را تشکیل میدهند. این آلبوم بهخاطر صداقت شدید و تولید سینماییاش مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و بسیاری آن را «دفتر خاطرات صوتی» دوهه توصیف کردند.
در ادامهٔ آلبوم، قطعاتی مانند Body Language (زبان بدن)، Bleeding Out (خونریزی)، Ghost in My Room (روح اتاقم) و Falling Apart (از هم پاشیدن) لایههای عمیقتری از روایتهای درونی او را آشکار میکنند؛ جایی که موسیقی میان خشم، اندوه، امید و رهایی حرکت میکند. دوهه در این پروژه از ترکیب الکترونیک، تریپهاپ و آلترناتیو استفاده کرده تا فضایی بسازد که هم مدرن باشد و هم احساسی. حضور سازهای ارگانیک در کنار تولید دیجیتال باعث شده آلبوم حالوهوای خام، انسانی و بسیار نزدیک به شنونده داشته باشد. Wounded Angel نقطهٔ عطفی در کارنامهٔ الی دوهه است؛ آلبومی که نهتنها او را بهعنوان یکی از چهرههای مهم پاپتاریک معرفی میکند، بلکه نشان میدهد چگونه یک هنرمند میتواند دردهای شخصی را به هنر تبدیل کند.