بیوگرافی «مهستی»
مهستی با نام اصلی خدیجه در ۲۵ آبان ۱۳۲۵ در تهران به دنیا آمد و در ۴ تیر ۱۳۸۶ در سانتا روزا کالیفرنیا بر اثر سرطان روده بزرگ درگذشت. او یکی از برجستهترین خوانندگان موسیقی سنتی و پاپ ایران بود که با صدای متزوسوپرانو خود توانست جایگاه ویژهای در موسیقی ایران پیدا کند. مهستی بیش از چهار دهه فعالیت هنری داشت و بیش از ۲۰۰ ترانه اجرا کرد که بسیاری از آنها جزو آثار ماندگار موسیقی ایران محسوب میشوند.
مهستی از خانوادهای فرهنگی و هنری برخاسته بود. پدرش اهل تبریز و مادرش از خانوادهای ثروتمند در رشت بود. او خواهر کوچکتر هایده، خواننده مشهور ایرانی بود و هر دو خواهر در کنار مادرشان که مولودیخوانی میکرد، از کودکی با موسیقی آشنا شدند. استعداد مهستی در نوجوانی توسط پرویز یاحقی کشف شد و اکبر گلپایگانی نیز نقش مهمی در معرفی او به آهنگسازان داشت. نام هنری «مهستی» را از شاعر ایرانی مهستی گنجوی انتخاب کرد تا ارتباطی میان هنر خود و ادبیات فارسی برقرار کند.
شروع فعالیت حرفهای مهستی در سن ۱۹ سالگی با حضور در برنامه گلها رقم خورد. نخستین اجرای او در شماره ۴۲۰ این برنامه با ترانه «آن که دلم را برده خدایا» ساخته بیژن ترقی بود که در مقام شوشتری اجرا شد. این اثر نقطه عطفی در زندگی هنری او شد و باعث شهرتش در میان مخاطبان شد. پس از آن، مهستی در دهههای ۴۰ و ۵۰ خورشیدی صدها ترانه اجرا کرد که بسیاری از آنها مانند «دل میگه دلبر میاد»، «خونهتکونی» و «چراغ» به شدت محبوب شدند.
زندگی شخصی مهستی نیز پر از فراز و نشیب بود. او دو بار ازدواج کرد؛ نخست با کورس ناظمیان که حاصل آن دختری به نام سحر بود و سپس با بهرام سنندجی، صاحب کارخانه کفش. هر دو ازدواج به جدایی ختم شد و پس از آن تصمیم گرفت تنها زندگی کند. بسیاری از ترانههای احساسی او مانند «بیا خونه» و «بازیچه» تحت تأثیر این تجربههای شخصی ساخته و اجرا شدند. مهستی پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران را ترک کرد و ابتدا به لندن و سپس به آمریکا مهاجرت کرد و تا پایان عمر در آنجا زندگی کرد.
مهستی در طول فعالیت هنری خود جوایز متعددی دریافت کرد و در سال ۱۳۸۳ از سوی آکادمی جهانی هنر، ادبیات و رسانه برای بیش از ۴۰ سال فعالیت هنری تقدیر شد. پس از فوت خواهرش هایده در سال ۱۳۶۸ مدتی از فعالیت هنری فاصله گرفت اما بعدها با ترانههایی مانند «تو میای در نظرم» یاد خواهرش را زنده نگه داشت. همکاری او با هنرمندانی چون شادمهر عقیلی در سالهای پایانی عمر نشان داد که همچنان در عرصه موسیقی فعال بود. مهستی با صدای گرم و آثار ماندگارش به عنوان یکی از بانوان موسیقی ایران در حافظه جمعی مردم باقی مانده است.