آلبوم Back to Black از ایمی واینهاوس یکی از مهمترین آثار موسیقی قرن ۲۱ است؛ آلبومی که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد و با ترکیب سول دههٔ ۶۰، ریتماندربلوز کلاسیک، پاپ تاریک و تنظیمهای ارکسترال هویت منحصربهفردی ساخت. ایمی در این آلبوم تجربههای شخصیاش از جمله جدایی، اعتیاد، افسردگی و روابط آسیبزا را با صداقتی بیپرده روایت میکند. همکاری او با Mark Ronson و گروه Dap-Kings باعث شد صدای آلبوم حالوهوای وینتیج و آنالوگ داشته باشد؛ چیزی که در ترکهایی مثل Back to Black، Love Is a Losing Game و You Know I'm No Good به اوج میرسد. این آلبوم نهتنها ایمی را به شهرت جهانی رساند، بلکه موجی تازه در احیای موسیقی سول کلاسیک ایجاد کرد.
موفقیت Back to Black با تکآهنگ Rehab به اوج رسید؛ آهنگی که تبدیل به نماد فرهنگی شد و ایمی را به چهرهای جهانی بدل کرد. این آلبوم در سال ۲۰۰۸ پنج جایزهٔ گرمی برای ایمی به همراه آورد و در فهرستهای معتبر مانند Rolling Stone و NME بهعنوان یکی از بهترین آلبومهای تاریخ ثبت شد. فضای تاریک، ترانهنویسی صریح، صدای کنتراالتوی خاص و روایتهای تلخ اما شاعرانه باعث شده Back to Black همچنان یکی از تأثیرگذارترین آثار موسیقی مدرن باشد؛ آلبومی که نهفقط موفقیت تجاری، بلکه میراث هنری عمیقی برای ایمی واینهاوس رقم زد.