آلبوم Lost Weekend (آخر هفتهٔ گمشده) از فوبی بریجرز (Phoebe Bridgers) سومین آلبوم استودیویی اوست که در ۱۴ اوت ۲۰۲۶ منتشر شد و بهسرعت به یکی از موفقترین و تحسینشدهترین آثارش تبدیل شد. این آلبوم با ترکیبی از ایندیفولک، آمریکنای مدرن، فولکترونیک و امبینت ساخته شده و بهشدت تحتتأثیر فقدان پدر بریجرز در سال ۲۰۲۲، تجربههای عاشقانهٔ پرتنش و فشار شهرت شکل گرفته است. ترکهایی مانند The Outside (بیرون)، Lost Boys (پسران گمشده) و Kill Me (مرا بکش) با روایتهای صریح از سوگ، خشم، سردرگمی و لحظات فروپاشی احساسی، ستون اصلی فضای آلبوم را تشکیل میدهند. بریجرز در این اثر از وکالهای دوبل، افکتهای ووکودر و طراحی صوتی تجربی استفاده میکند تا حس گمگشتگی و آشفتگی درونی را تقویت کند.
در ادامهٔ آلبوم، ترکهایی مانند The Governor’s Waltz (والس فرماندار)، Still Standing (هنوز ایستاده)، Never Going Back! (هرگز بازنمیگردم!) و Lost Weekend (آخر هفتهٔ گمشده) به جنبههای شخصیتر زندگی بریجرز میپردازند؛ از اشاره به نامزدیِ بههمخورده گرفته تا رابطهٔ جدید و تلاش برای کنار آمدن با فقدان پدر. حضور چهرههای شناختهشدهای مانند جک آنتونوف، الکس جی، بو برنهام، تونی برگ و اتان گروسکا در تولید، باعث شده آلبوم از نظر صوتی گستردهتر و پیچیدهتر از آثار قبلی او باشد. این پروژه با ۱۶ ترک طولانیترین آلبوم بریجرز تاکنون است و با نقدهای درخشان، صدرنشینی در چارتهای بریتانیا و نیوزیلند و استقبال گستردهٔ طرفداران، بهعنوان یکی از مهمترین آلبومهای ایندی سال ۲۰۲۶ شناخته میشود.