حبیب محبیان معروف به حبیب یا مرد تنهای شب، خواننده، آهنگساز، نوازنده و ترانهسرای ایرانی بود که در ۴ مهر ۱۳۲۶ در شمیران تهران به دنیا آمد و در ۲۱ خرداد ۱۳۹۵ در کتالم رامسر بر اثر ایست قلبی درگذشت. او یکی از چهرههای ماندگار موسیقی پاپ ایران محسوب میشود که با صدای خاص و استفاده از گیتار دوازده سیم توانست سبک متفاوتی را در موسیقی ایرانی معرفی کند. نخستین آلبوم او با نام «مرد تنهای شب» در دهه ۱۳۵۰ منتشر شد و به سرعت محبوبیت زیادی به دست آورد.
حبیب از کودکی به موسیقی علاقه داشت و در دوران نوجوانی تحت تأثیر گروه بیتلز قرار گرفت. او پس از قبولی در آزمون صدا و سیما زیر نظر استاد مرتضی حنانه آموزش دید و به عنوان خواننده در تلویزیون استخدام شد. پس از مدتی به خدمت سربازی رفت و در آنجا نیز به عنوان خواننده باشگاه افسران فعالیت داشت. علاقه او به گیتار و توانایی در ترانهسرایی باعث شد خیلی زود به عنوان یک هنرمند متفاوت شناخته شود.
زندگی شخصی حبیب با فراز و نشیبهای زیادی همراه بود. همسر اول او شادی نوحی جهرمی بود که در سال ۱۳۵۴ بر اثر حساسیت به آمپول پنیسیلین درگذشت. این اتفاق تلخ و همچنین فوت مادرش در همان زمان تأثیر زیادی بر آثار اولیه او گذاشت و بسیاری از آهنگهای آلبوم «مرد تنهای شب» را به یاد همسر و مادرش خواند. بعدها با ناهید بسیم ازدواج کرد و حاصل این ازدواج محمد محبیان بود که بعدها به عنوان خواننده با پدرش همکاری کرد.
حبیب در سال ۱۳۶۲ به دلیل محدودیتهای موسیقی در ایران، کشور را ترک کرد و در لسآنجلس آمریکا ساکن شد. او در آنجا به فعالیت هنری ادامه داد و با هنرمندان بزرگی مانند سیاوش قمیشی، ناصر چشمآذر و منوچهر چشمآذر همکاری داشت. در سال ۱۳۸۸ با نوشتن نامهای به رئیسجمهور وقت ایران درخواست بازگشت به کشور را مطرح کرد و در نهایت به همراه خانوادهاش به ایران بازگشت و در رامسر زندگی کرد.
حبیب محبیان تا پایان عمر خود به فعالیتهای هنری ادامه داد و آثار ماندگاری از خود به جا گذاشت. صدای خاص، ترانههای پر احساس و سبک متفاوت او باعث شد که همچنان در میان نسلهای مختلف محبوب باشد. او نه تنها به عنوان یک خواننده بلکه به عنوان نماد موسیقی پاپ ایران شناخته میشود و بسیاری از علاقهمندان موسیقی از او به عنوان یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان تاریخ موسیقی ایران یاد میکنند.
