Parachutes (چتر نجات) اولین آلبوم استودیویی کلدپلی (Coldplay) است که ۱۰ ژوئیهی ۲۰۰۰ منتشر شد، زمانی که چهار دانشجوی لندنی، کریس مارتین (Chris Martin)، جانی باکلند (Jonny Buckland)، گای بریمن (Guy Berryman) و ویل چمپیون (Will Champion)، هنوز نمیدانستند اسمشان تا چند سال بعد روی بزرگترین استادیومهای دنیا خواهد نشست. کن نلسون (Ken Nelson) تهیهکنندگی آلبوم را همراه گروه انجام داد و بخش مهمی از ضبط در استودیوی راکفیلد (Rockfield) در ولز انجام شد. نتیجه مجموعهای آرام، گیتارمحور و کمی غمگین بود که اولین هفته به رتبهی اول جدول آلبومهای بریتانیا رسید و جایزهی بریت برای بهترین آلبوم بریتانیایی را گرفت. بعدها هم در گرمی ۲۰۰۲ جایزهی بهترین آلبوم آلترناتیو را برد و تا امروز بیش از ده میلیون نسخه فروخته است.
آهنگ Yellow (زرد) که اسم کلدپلی را به تمام دنیا رساند، بر اساس روایت کریس مارتین از شبی ستارهباران در همان استودیوی ولز ساخته شد و با ویدیوی سادهاش در ساحل، به نماد کل آلبوم تبدیل شد. اگر دنبال دانلود آلبوم Parachutes هستید، Shiver (لرز)، Trouble (دردسر) و Don't Panic (نترس) هم تک آهنگ های دیگر آن بودند و بقیهی قطعهها مثل Spies (جاسوسها)، Sparks (جرقهها)، High Speed (سرعت بالا)، We Never Change (ما هرگز عوض نمیشویم) و Everything's Not Lost (همهچیز از دست نرفته) هر کدام لحظهی کوتاه و صمیمی خودشان را دارند. برای کسی که کلدپلی را فقط با آهنگهای بزرگ و پرنور سالهای بعد میشناسد، گوش دادن به این آلبوم یعنی دیدن گروه در خالصترین و سادهترین شکلش.