روی جلد Ride the Lightning (سوار بر آذرخش) یک صندلی الکتریکی وسط توفانی با رعد و برق است، تصویری که متالیکا (Metallica) خودش طراحی کرد و برای آلبومی که دربارهی مرگ، جنگ و دیوانگی حرف میزند کاملاً مناسب بود. دومین آلبوم این گروه ۲۷ ژوئیهی ۱۹۸۴ از طریق Megaforce Records منتشر شد و گروه آن را بین ۲۰ فوریه تا ۱۴ مارس همان سال، در حدود سه هفته، با فلمینگ راسموسن (Flemming Rasmussen) در استودیوی Sweet Silence کپنهاگ ضبط کرد. بعد از Kill 'Em All (همه را بکش) که بیشتر روی سرعت تکیه داشت، این آلبوم گیتارهای آکوستیک، قطعههای بلندتر و ساختار پیچیده تر وارد کار کرد و اولین آلبومی بود که تأثیر کامل کلیف برتون (Cliff Burton) در آن شنیده میشود. نسخهی Remastered (ریمستر) آن ۱۵ آوریل ۲۰۱۶ از طریق Blackened Recordings و Rhino روی سیدی و وینیل منتشر شد، و همزمان یک باکسست لوکس با وینیل، سیدی، دیویدی، کتاب و دموها و ضبطهای زنده از جمله کنسرت هالیوود پالادیوم در ۱۹۸۵ هم آمد. ریمسترکردن باس و درام را کمی واضحتر کرده و صدای گیتارها را گم نمیکند.
آلبوم با Fight Fire with Fire (با آتش با آتش بجنگ) شروع میشود، با آن مقدمهی آرام که ناگهان منفجر میشود، و بعد Ride the Lightning و For Whom the Bell Tolls (ناقوس برای که به صدا درمیآید) با آن ریف نمادین و صدای زنگ میآیند. Fade to Black (محو شدن در سیاهی) اولین بالاد گروه است و Trapped Under Ice (به دام افتاده زیر یخ) و Escape (فرار) دوباره سرعت را بالا میبرند، در حالی که Creeping Death (مرگ خزنده)، تنها تک آهنگ آلبوم، و آهنگ پایانی The Call of Ktulu (ندای کتولو) به قطعهای هشتدقیقهای و کاملاً بیکلام میرسند. اگر دنبال دانلود آلبوم Ride the Lightning نسخهی ریمستر یا دانلود آهنگهای متالیکا هستید، این آلبوم بعدها بیش از شش میلیون نسخه در آمریکا فروخت و بسیاری از منتقدان آن را یکی از مهمترین آلبومهای تاریخ متال میدانند.