آهنگ Gettin' Gone (زدن به چاک) همکاری مشترک اسنوپ داگ (Snoop Dogg) و ارنست (ERNEST) است؛ ترکیبی کمنظیر از کانتری مدرن و هیپهاپ ساحل غربی که توجه زیادی را به خود جلب کرد. این ترک در دورهای منتشر شد که ارنست در حال گسترش مرزهای کانتری آلترناتیو بود و اسنوپ داگ نیز بهصورت جدی وارد همکاریهای بینژانری شده بود. Gettin' Gone با گیتارهای کانتری، بیس نرم و ریتم آرام شروع میشود و سپس با ورود اسنوپ داگ، فضای خیابانی و ریلکس هیپهاپ به آن اضافه میشود. این آهنگ درواقع پلی میان دو جهان کاملاً متفاوت است: روایتهای روستایی و احساسی کانتری، و لحن کشیده و آرام اسنوپ داگ که امضای موسیقایی اوست.
در بخش روایی آهنگ، ارنست دربارهٔ ترک کردن، فاصله گرفتن از گذشته و رهایی از موقعیتهای سنگین میخواند؛ همان مضمونهایی که در آثار کانتری مدرن زیاد دیده میشود. سپس اسنوپ داگ با ورس مخصوص خودش وارد میشود و از بیصدا رفتن، ساختن مسیر جدید و دور شدن از دردسرها حرف میزند؛ موضوعی که در بسیاری از آثار او تکرار شده و بخشی از هویت هنریاش است. ترکیب صدای گرم ارنست با لحن آرام اسنوپ داگ باعث شده Gettin' Gone یک همکاری متفاوت و موفق باشد؛ آهنگی که نهتنها برای طرفداران کانتری جذاب است، بلکه طرفداران هیپهاپ کلاسیک نیز با آن ارتباط برقرار میکنند. این ترک نمونهای عالی از این است که چگونه دو سبک کاملاً متفاوت میتوانند در یک فضای احساسی و آرام بهزیبایی کنار هم قرار بگیرند.