آلبوم Hazel Eyes (چشمهای فندقی) از سم اسمیت (Sam Smith) پنجمین آلبوم استودیویی اوست که در ۲۱ اوت ۲۰۲۶ منتشر شد و بهعنوان احساسیترین اثر کارنامهٔ هنریاش توصیف میشود. این آلبوم که اسمیت برای نخستین بار در آن نقش کو پرودیوسر را برعهده دارد داستانی واقعی از عشق، تغییر، آسیبپذیری و بازتعریف هویت را روایت میکند. طبق گزارش رسمی یونیورسال میوزیک، Hazel Eyes ترکیبی از باروک پاپ، فولک بریتانیایی، کانتری آوتلا و R&B تجربی است و در استودیوهای مهمی مانند Electric Lady Studios نیویورک ضبط شده است. آهنگ هایی مانند Everlasting Love (عشق جاودانه)، Hazel Eyes (چشمهای فندقی)، Moondance (رقص ماه) با حضور Feist و Constant Companion (همدم همیشگی) فضای عاشقانه، سینمایی و گاه پرتنش آلبوم را شکل میدهند. اسمیت در مصاحبهٔ رسمی گفته: «این آلبوم مرا به خودم نزدیکتر کرد و یادم داد که آسیبپذیری فقط درد نیست؛ گاهی عاشقبودن صادقانهترین شکل آسیبپذیری است.»
در ادامهٔ آلبوم، قطعاتی مانند When He’s Gone (وقتی او رفته)، Thief (دزد)، Love Is a Stillness (عشق سکون است)، Sugar Rush (هجوم شیرینی)، Oh Mother (ای مادر) با همراهی ، Hold On (صبر کن) و To Be Free (آزاد بودن) لایههای عمیقتری از روایتهای احساسی اسمیت را آشکار میکنند. نقدهای AllMusic این آلبوم را «عاشقانه، بالغ و یکی از کاملترین آثار اسمیت» توصیف کردهاند؛ جایی که برخورد سبکهای ریشهای، گیتارهای خشن، سازهای زهی پرتنش و کرهای قدرتمند، صدای اسمیت را در اوج بلوغ هنری قرار میدهد. Hazel Eyes نهتنها ادامهٔ مسیر موفقیت پس از Gloria است، بلکه نقطهٔ عطفی در بیان عشق کوییر، صداقت هنری و آزادی خلاقانه محسوب میشود.