آلبوم Paradise (بهشت) از لانا دل ری (Lana Del Rey) در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۲ منتشر شد و در اصل یک افزونهٔ رسمی برای آلبوم Born to Die محسوب میشود؛ مجموعهای هشتتایی که حالوهوای تاریک، سینمایی و آمریکانای دل ری را ادامه میدهد اما با بلوغ بیشتر، روایتهای سنگینتر و فضای نوستالژیکتر. این آلبوم با تهیهکنندگی ریک ناولز و امیلیو اچ. ساخته شد و با تکآهنگهای برجستهای مانند Ride (سواری)، Blue Velvet (مخمل آبی) و Burning Desire (میلِ سوزان) شناخته میشود. دل ری در این پروژه بیش از همیشه به آزادی، فرار، عشقهای تلخ، جادههای آمریکایی و حس گمگشتگی میپردازد؛ موضوعاتی که در ترکهایی مانند Body Electric (بدنِ الکتریکی) و Gods & Monsters با شدت بیشتری دیده میشود.
در بخش روایی، Paradise مانند یک دفتر خاطرات تاریک عمل میکند؛ جایی که لانا میان آسیبپذیری، شهوت، آزادی و اندوه حرکت میکند . قطعاتی مانند Cola (کولا) و Yayo (یایو) فضای شخصیتر و جنجالیتری دارند و نشان میدهند که دل ری چگونه از عناصر داستانگویی برای ساختن یک جهان احساسی استفاده میکند. این آلبوم با وجود کوتاه بودن، یکی از هویتسازترین پروژههای اوست و بسیاری از طرفداران آن را ادامهٔ طبیعی Born to Die میدانند؛ ادامهای که تاریکی، زیبایی و غم را در قالبی شاعرانه و سینمایی کنار هم قرار میدهد.